Блогі

Неяк у беластоцкай краме пры разліку ў я недачула, пра што спытала ў мяне прадавец. “Co jeszcze raz?” — перапытала я, механічна пераклаўшы адпаведны выраз з беларускай мовы. На што ў адказ атрымала ад польскай прадаўшчыцы рускае: “Пакет не нужен?” 

  Пацікавілася ў польскай сяброўкі, што я не так спытала. Аказваецца, у такіх сітуацыях у палякаў прынята казаць “Słucham?” (Слухаю?) альбо “Przepraszam?” (Прабачце?), а мой адказ быў некарэктным. Тое, што польская мова не з’яўляецца для мяне роднай, выдае не толькі мой акцэнт, але і няведанне сінтаксічных і іншых адметнасцей мовы. 

Навіна, што праз некалькі гадоў сістэмай электронных дзённікаў i журналаў плануецца ахапіць да 70% беларускіх устаноў адукацыі, выклікала ў байнэце даволі бурнае абмеркаванне.